26-12-2014 Necdet İLHAN

Bu gün beraber yürüdüğümüz sokaklarda dolaştım.

Bom boştu...

Sokak lambasının altında

Tir tir titreyen

O küçücük kedi yavrusundan başka kimse yoktu.

Tozlanmıştı…

El ele tutuştuğumuz

Göz göze bakarken

Seni seviyorum dediğim

O eski ama anılarla dolu kırık bank.

Sanki bizden sonra kimseyi kabul etmemişti.

Hani geceleri iş çıkışında

Beraber geçtiğimiz bir sokak vardı.

Biz geçerken oradan

Yolumuzu aydınlatırcasına yanan

O bozuk lamba artık hiç yanmaz olmuş

O daracık sokak

Kurumuş yapraklarla dolmuş.

Beraber indiğimiz

Senin bana düşmemek için sımsıkı sarıldığın

Bir yokuş vardı.

En çok orayı severdim…

Bir tek orada sarılırdın bana

Ben artık korkuyorum tek başıma inmekten

Dizlerimin bağı çözülüyor.

Aşkım…

Sensiz bu şehrin hiç tadı kalmadı

Kabul etmiyor sanki beni

 Bu koskoca şehir

Özlüyorum seni…

Bir yerden çıkıp gelsen

Boynuma sarılsan

Seni seviyorum…

Diye haykırsan

Çok mu hayal kurmuş olurum?


Bu yazı 1112 defa okunmuştur.



Necdet İLHAN Diğer Yazıları
Köşe Yazarları
Çok Okunan Haberler
Anketimize Katılın

Web sitemize nasıl ulaştınız?

Reklam
Tavsiye
Arama Motorları
Diğer

Namaz Vakitleri
Puan Durumu
Sıra Takımlar O G B M AV P